Kinderen die stotteren (6-12 jaar)

Vaak is de kans op herstel van het stotteren afgenomen als een kind al meerdere jaren stottert. Dit wil niet zeggen dat herstel niet meer mogelijk is, maar therapie richt zich meer op het ontspannen leren omgaan met het stotteren omdat herstel niet meer af te dwingen is middels therapie. Zie ook ‘Jonge kinderen’ voor therapiemogelijkheden wanneer het stotteren nog niet zo lang bestaat.

Bij schoolgaande kinderen speelt ouderbegeleiding nog altijd een belangrijke rol. Wanneer het stotteren een probleem vormt voor het kind, is daarnaast directe stottertherapie mogelijk.

Hoe de therapie precies wordt ingericht hangt erg af van de manier van stotteren en de manier waarop het kind omgaat met het stotteren.

De Duitse therapiemethode KIDS (Kinderen Mogen Stotteren) kan een uitgangspunt vormen. Deze therapie heeft als doel dat het kind zelfvertrouwen heeft in zijn of haar eigen spreken, ook met het stotteren. Kinderen leren over stotteren, ervaren dat stotteren mag, mogen experimenteren met verschillende stotters en ontdekken op deze manier hoe zij zelfverzekerd kunnen spreken met stotters. Zij leren spelenderwijs hun stotteren te veranderen in meer ontspannen/vloeiender stotters (stottermodificatie).

Binnen therapie besteden we aandacht aan de invloed van gedachten over het stotteren op hoe je je voelt, bijvoorbeeld met behulp van de Nederlandse methode Denkwijzer.

Wanneer daar aanleiding toe is zal ook gewerkt worden aan o.a. spraak-/taalproblematiek, sociale vaardigheden en assertiviteit bij pestgedrag. Als er nevenproblematiek is die door een andere discipline behandeld moet worden, zal dit besproken worden. Bijvoorbeeld kenmerken van depressiviteit of een algeheel laag zelfbeeld dat niet puur gerelateerd is aan het stotteren.

Bij de oudere schoolkinderen is vaak het houden van een spreekbeurt of boekbespreking een apart therapie-onderdeel. De spanning die hierbij hoort zorgt voor kinderen die stotteren soms al lange tijd voor slapeloze nachten. Daarnaast kan een spreekbeurt een mooie gelegenheid zijn om de klas eens iets meer te vertellen over stotteren. En wie weet er nou meer van stotteren dan een kind dat zelf stottert! Regelmatig kiezen kinderen dan ook als onderwerp voor hun spreekbeurt ‘stotteren’. Vanzelfsprekend gaan we mee wanneer ze daar behoefte aan hebben. Ook geven we regelmatig met het kind dat stottert een les over stotteren in de klas.

Het doel voor kinderen die al langer stotteren is om met zelfvertrouwen en plezier alle spreeksituaties (stotterend) aan te gaan.